Avontuurlijk ondernemen: intuïtie vs. (faal)angst

Soms voel je heel duidelijk dat je iets niet moet doen. Of juist wel. Zonder duidelijk aanwijsbare reden. Dit noemen we dan intuïtie. Helaas ‘klopt’ je intuïtie niet altijd en wijs je een gave nieuwe klus af omdat je eigenlijk bang bent, bang om te falen.

Waar ben je dan bang voor? Bang dat je geen kwaliteit kan leveren, bang dat je (nog) niet genoeg ervaring hebt, niet genoeg voorbereidingstijd, etc. Kortom, angst dat je het niet goed zal doen; dat jij niet ‘goed genoeg’ bent. Helaas vermomt dit gevoel van angst zich vaak als intuïtie. Je denkt goed voor jezelf te zorgen door nee te zeggen, maar laat daardoor een groot avontuur aan je voorbijgaan.

Zelfonderzoek

Hoe zorg je er dan voor dat je het verschil leert voelen tussen angst en intuïtie? Dat doe je door zelfonderzoek. Onderzoek naar patronen die jou beheersen. Ben je geneigd om binnen je comfortzone te werken, op- of misschien net onder je niveau, omdat je dan zeker weet dat het dan goed zal zijn? Verlang je (overmatig) naar goedkeuring van je opdrachtgevers? Dan is de kans groot dat je heel veel mooie avonturen en groeikansen laat liggen door angst. Daarnaast zijn er vast ook momenten dat je ‘aanvoelde’ dat je iets niet moest doen, met iemand in zee gaan bijvoorbeeld, en dat je achteraf van iemand hoort dat deze opdrachtgever inderdaad een wanbetaler is.

Out of your comfort zone

Natuurlijk is er niets mis met het werken binnen je comfortzone. Maar als je net als ik, verlangt naar groei en avontuur in je (ondernemende) leven, dan zul je dat op deze wijze in ieder geval niet vinden. Hoe wel? ‘Op een gerichte manier ergens mee worstelen – bezig zijn aan de rand van je kunnen, waar je veel fouten maakt – maakt je slimmer’, aldus Daniel Coyle, auteur van The Talent Code. Dus door dingen te doen waar je nog niet helemaal bekwaam in bent. Door iets te doen waarvan je (nog) niet weet wat de uitkomst zal zijn. Ja zeggen tegen iets dat je nog nooit gedaan hebt, maar wat je wel heel leuk lijkt. Ja, dat is heel spannend. En ja, het kan ‘mislukken’. En wat dan nog? Je hebt jezelf niks te verwijten als je naar beste kunnen hebt gehandeld. Misschien excelleer je zelfs wel in iets waarvan je niet kon vermoeden dat je er goed in zou zijn.

To achieve any worthy goal, you must take risks. – John C. Maxwell

Intuïtie

Voor mij is het lange tijd een zoektocht geweest naar wat mijn intuïtie is en wanneer iets (faal)angst is. Zo ook toen ik de vraag kreeg om een tekst te schrijven voor een folder. Iets dat ik niet veel vaker gedaan heb, maar ja, het is geld (fijn!) en een uitdaging (fijn!), dus waarom zou ik het niet doen? Ik voelde weerstand en een dilemma tussen nieuwe dingen willen aanpakken en trouw aan mijn gevoel zijn. ‘Is het nou faalangst of intuïtie?’, vroeg ik me steeds af. Ik sprak met mijn vader (‘Waarom probeer je het niet gewoon’), een vriendin (‘Ach, als het niet leuk is, dan zijn het maar 3 dagen van je leven’) en nog een vriendin (‘Doe wat goed voelt voor jou’). Ik kwam er niet uit, omdat ik het met mijn hoofd probeerde op te lossen en mijn twijfel kwam voort uit een gevoel.

Luiheid als verkapte faalangst

Ik besloot ‘externe hulp’ in te roepen en ging naar Sanne: http://www.readingamsterdam.nl/ Zij maakt contact met je essentie, intuïtief, dat wel. Ik dacht stiekem dat het luiheid, of als luiheid verkapte faalangst, was die me weerhield om vol overtuiging JA! tegen de klus te zeggen. Wat bleek, het ging helemaal niet over faalangst of angst, het was voor mij een vraag tussen geld of avontuur. Bij deze klus ging mijn hart gewoon niet sneller kloppen. Het was niet spannend en inspirerend genoeg en niet wat ik het liefste doe…. OK, hier sprak dus mijn intuïtie, niet mijn aloude faalangst! Voor mij geldt dan ook: liever geen opdracht en wel avontuur, dan andersom. Niet altijd de makkelijke weg, maar gegarandeerd niet saai.

Ongemak verduren

Als je gaat voor avontuurlijk leven en ondernemen, dan kies je regelmatig een weg buiten de gebaande paden:

Om wel het goede spoor te vinden, moet je jezelf toestaan om complex en afwijkend te zijn, om je authentieke zelf te zijn. Authenticiteit is per definitie een vorm van ongelooflijk gemak […].

Dit stelt Christine Carter in haar boek ‘Niets meer aan doen. Durf los te laten en vind je gelukspunt.’ Het ongemak en ook de angst horen bij groei en avontuur. Het niet weten waar je uitkomt ís spannend. Eng soms. Maar het zorgt er ook voor dat je verborgen parels kunt ontdekken. In jezelf of de wereld om je heen. En ja dat betekent soms minder geld, minder opdrachten en minder zekerheid misschien. Maar ook meer voldoening en meer verbondenheid met wie je ten diepste bent. Natuurlijk maak je dan ook keuzes waarvan je misschien achteraf zegt ‘Dát had ik niet (of juist wel) moeten doen’. Geef jezelf dan niet op je kop, want weet dat je trouw bent aan je belangrijkste waarde; op avontuur gaan, groeien, en daar horen ook zogenaamde ‘missers’ bij.

Bij welke keuze heb jij je laten leiden door je intuïtie of je angst?

NB: Deze blog is eerder verschenen op http://ondernemenophakken.nl/2016/11/avontuurlijk-ondernemen-faalangst-vs-intuitie/

Helpen is zo makkelijk – nog niet

Ik liet een onbekende dame bepalen vanaf welk perron ik zou vertrekken, in het kader van mijn avontuur: Spoor 7. En ik nam de trein richting… Hoorn. Jammer! Dacht ik nog, want die buurt ken ik wel redelijk. Maar goed, ik heb er niks over te zeggen. Dus ik vertrok. Beetje onwennig; hoe ga ik nou mensen ‘helpen’? waar stap ik uit? hoe ga ik dit doen? EN, wat is ‘helpen’ eigenlijk? Ik dacht aan helpen klussen ofzo, tassen dragen. Nou, niets van dat al gebeurde.

Het ‘helpen’ begon in de trein: kleurrijke Mariska heb ik geholpen met het scherp krijgen van haar onderneming in de dop; een dansschool. Vrijgevochten Ben zei: ‘Je kunt mij helpen door gewoon een goed gesprek met mij te houden.’ Dus hadden wij het over het leven, relaties, trouw zijn aan jezelf, zijn nieuwe vriendin die naar India gaat en dat hij graag bij zijn kinderen klust. Daar draait hij zijn hand niet voor om.

En toen was ik opeens in Hoorn. OK.

En nu? Allerlei mensen op het station gevraagd. Een heer vroeg mij af of ik niet bang was dat er misbruik van me gemaakt zou worden…”Nou ja, dat is een beetje de bedoeling vandaag” zei ik hem.

Een dame begon spontaan te huilen, alleen al door de vraag. Ze was op weg naar iemand die stervende was, maar alleen al met de vraag hielp ik haar zei ze. Elles, de dame is de IJSKOUDE bloemenkiosk kon ik helpen met een ‘lekkere warme bak koffie’. Toen ik het even niet meer wist, kwam er een dame op me af: ‘heeft u geld voor de nachtopvang?’ Ja natuurlijk!

In het Westfries ziekenhuis, waar ik op gewezen was door iemand, heb ik met voormalig koeienboer mijnheer Dekker gesproken over hoe de tijden veranderen, dat hij met 25 koeien een redelijk groot bedrijf had vroeger, dat hij graag naar BinnensteBuiten kijkt. Een andere dame had de dag ervoor haar been gebroken over een lullig drempeltje en hoopte snel weer naar haar woonplaats in Drenthe te kunnen.

En zo nog tal anderen gesproken…Wat ik zo bijzonder en leerzaam vond, is dat ik onderweg nog steeds dacht te weten hoe het avontuur en ‘helpen’ eruit ‘zou moeten zien’. Dat ik meer mensen moest ‘helpen’, of anders moest helpen. Maar de kunst van het avontuur aangaan is juist dat er geen ‘doel’ is, en dat ALLES goed is. Wat je ook doet en wat er ook gebeurt. Meebewegen. Er viel niets te bereiken, maar van alles te doen 🙂

Wat bleek: vaak is de vraag om te helpen al genoeg. Of gewoon een oprecht gesprek. Iemand zien, contact maken….

Heel anders dan gedacht, maar wel gedaan, mooie mensen gesproken en gezien, was dit mijn avontuur op 12-11-2016. Check!

Echt contact maken

Mijn buurman, Willem, een man van 75, zit heeeeel vaak te lezen thuis. ALLEEN. Met een boek zo ongeveer OP zijn neus, want hij ziet maar 30%. Deze man is volgens mijn best alleen, ik weet niet of hij eenzaam is, en als hij dat al zou zijn, dan zou hij het nooit toegeven.

Ik heb al eens een hapje eten gebracht. Niet onnodig blijkt nu, want hij ‘slaat nog wel eens een maaltijd over’, zo ook vandaag.
Hij gaat af en toe naar cafe Hoppe op het Spui, met zijn oude studievriend (vandaar die alcoholwalm) en maakt elke 2 weken een wandeling met de dames van het bejaardentehuis verderop
(als enige man tussen 15 vrouwen; lucky bastard!)

Nooit getrouwd, want veel te onzeker, zegt hij. ‘Wel heel jammer eigenlijk’. Komt door zijn moeder. (lang verhaal). Zelfs nu er een dame uit de kroeg gevraagd heeft om te bellen, wacht hij gewoon 3 weken. Hij weet ook niet waarom, want hij kan wel met haar lachen (‘hard to get’ spelen heeft hij nooit van gehoord, dat weet ik zeker).
Ik zeg hem dat hij haar wel even moet bellen (hoor!) en dat vond hij ook. Ik zeg hem dat vrouwen het heel leuk vinden als de man het initiatief neemt, en daar was hij het helemaal mee eens…

Willem blijkt een archief met oude foto’s van Amsterdam te hebben uit de jaren….nou ja, zwart/wit en van longtime ago in ieder geval.
Ik ben benieuwd, dat wordt mijn volgende bezoekje. Wie weet heeft hij de dame dan ook gebeld..

En ik maar denken dat ik vrijwilligerswerk moest gaan ‘zoeken’…..
We kunnen zoveel doen, alleen al door gewoon contact te maken met onze naasten. Elkaar echt zien en even een uurtje kletsen en vooral; luisteren.

En denk niet dat ik het alleen voor hem doe, ik voel me ook beter doordat ik mijn buren leer kennen, verbinding creëer EN dat ik iets toevoeg aan deze man zijn leven en dat van mijzelf.

Zo behoud je energie én kwaliteit in je werk

Of je nou kort of lang bezig bent met ondernemen, soms kom je op een punt dat je werk veel meer energie kost dan voorheen en je hard werkt voor iets dat je eerder moeiteloos deed.

Dat je ‘hard werkt’, merk je bijvoorbeeld aan het feit dat samenwerkingen opeens vermoeiend zijn, je werkprocessen langer duren en je resultaten minder goed zijn. En je vraagt je misschien nét iets te vaak af waarom je dit werk ook al weer zo graag deed. Kortom, lig jij nog wel op koers met je onderneming?

Kies je opdrachten bewust
Van onze koers afraken gebeurt makkelijk als we ons laten ‘lijden’ door de vraag van buitenaf: je krijgt een klant die iets van je vraagt wat niet je corebusiness is, maar wat je ‘ook wel kan doen’. ‘Het is toch geld’, denk je misschien. Of een aardig iemand vraagt je iets voor haar te doen, terwijl je het eigenlijk niet zo’n inspirerende opdracht vindt, maar je wilt haar niet teleurstellen. Je wilt aardig gevonden worden. Anderen niet afwijzen. Niks mis mee, maar teveel van dit soort opdrachten aannemen, zorgt voor het verlies van energie én kwaliteit. Je bent dan namelijk niet aan het werk vanuit je hart, jouw energie- en krachtbron, maar vanuit je hoofd.

Nee zeggen levert meer op
Er was een vrouw die graag met mij aan de slag wilde voor haar bedrijf. We hadden een intakegesprek en daaruit bleek dat zij eigenlijk eerst meer persoonlijke coaching nodig had, dan coaching gericht op haar onderneming en identiteit. Nu kan ik dat ook, maar ik ben erachter gekomen dat ik daar minder plezier in heb. Omdat ik dat helder heb, kon ik haar vertellen dat ik niet de juiste persoon was voor wat zij nodig had op dat moment en dat ze bij mij terecht kon als ze een paar stappen verder was.

Iedereen blij
Ondanks dat ik het geld goed kon gebruiken en blij was geweest met een nieuwe klant, ben ik blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Ten eerste bespaarde het me veel energie, omdat ik trouw bleef aan mezelf. Ten tweede geloof ik dat een opdracht niet doen beter is voor je bedrijf dan een opdracht half doen omdat je er eigenlijk geen zin in hebt. En ten derde blijkt dat nee zeggen juist ook weer geld en een goede referentie kan opleveren: deze klant benaderde me na een paar maanden nog een keer om dat te doen wat ik het liefste doe en dat hebben we toen met veel plezier gedaan; ik blij, klant blij.

Ken je energiebronnen
In het begin vond ik het heel spannend om dit soort dingen te doen, ik was bang dat iemand zich vervelend zou voelen, mij stom zou vinden, boos zou worden etc. Allerlei (irreële) angsten die me zouden belemmeren om trouw aan mezelf te blijven, goed in mijn energie te zitten en het beste van mezelf te geven. Natuurlijk kan iemand mij stom vinden omdat ik degene ‘afwijs’, maar eigenlijk doe ik degene een gunst; ik wil hem 100% waar voor zijn geld geven en dat kan ik minder goed als ik niet met heel mijn hart ‘ja’ tegen een project zeg. Dit is ook wat ik zeg als ik besluit niet met een opdrachtgever in zee te gaan.

3 checkpunten
Om energie in het ondernemen te houden en in contact te blijven met ‘moeiteloosheid’ is het belangrijk om trouw te blijven aan jouw antwoorden op onderstaande vragen:

  • Wat geeft jou de meeste energie?
    Voor mij is dat: het interviewen van kunstenaars en opdrachtgevers over hun passie en diepste drijfveren, brainstormen over namen en concepten, het schrijven en vertellen van verhalen over groei.
  • Welke type mens of opdrachtgever geeft jou de meeste energie? Wat zijn hun kenmerken?
    Ik werk graag met mensen die hun eigen ‘waarheid’ willen leven, hun hart volgen. Die door zelfkennis en zelfonderzoek willen groeien en het lef hebben om dingen te doen die ze echt graag willen, ondanks dat ze het heel spannend vinden.
  • Wat zijn jouw belangrijkste waarden?
    Een van mijn belangrijkste waarden is vrijheid. Daarom werk ik liever op verschillende werkplekken dan op een vast kantoor, vind ik het fijn om korte projecten te doen en heb ik behoefte aan veel zelfstandigheid binnen een project.

100% energie = 100% kwaliteit
Als je deze dingen eenmaal scherp hebt, schrijf ze op en hang ze ergens op waar je ze regelmatig ziet. Check vervolgens bij elke potentiële opdracht bij jezelf of je het gaat doen omdat je er zin in hebt en je energie gaat stromen bij het idee eraan, of dat je, om wat voor redenen dan ook, ergens in je lichaam tegenzin voelt. Tegen de opdracht, of de opdrachtgever. Check dan bij jezelf of deze opdracht wel echt bij jou past, want alleen dan behoud jij je energie, zit je hart in de opdracht en zul je 100% kwaliteit leveren aan je opdrachtgever.

Hoe zorg jij ervoor dat je vol positieve energie aan het werk blijft? Wat zijn jouw checkpunten?

Deze blog is eerder verschenen op http://ondernemenophakken.nl/2016/09/zo-behoud-je-energie-en-kwaliteit-in-je-werk/

Oprecht zijn in daten

Wowwwww, vandaag iets goeds en spannends gedaan, dat ik graag met jullie wil delen. Ik was op een ‘wandel-date’, een 2e afspraak met iemand, ontmoet via een datingsite, dus we kenden elkaar nog niet goed.

Vanaf het begin van de wandeling was deze man heel veel aan het praten, het voelde een beetje alsof hij zijn verhaal ‘op mij dumpte’ en niet doorhad dat het wat veel was. Ik merkte dat ik me steeds meer in mezelf terugtrok, steeds meer weerstand voelde en ook boos werd. Dit alles gebeurde natuurlijk INTERN.

Tja, hij deed niets vervelends, ik zag heel goed dat hij zijn best deed, EN ik miste verbinding, een check-in met mij. Contact maken.

Afijn. Tijdens de koffie ging ik naar het toilet, en vroeg mezelf: waar verlang je nu eigenlijk naar? RUIMTE, was wat ik heel duidelijk voelde. Ik zag dat IK mezelf in een hoekje dwong door me niet uit te spreken, mezelf niet te laten zien en te vertellen wat ik werkelijk voelde en verlangde.

Ik besloot dat ik het moest zeggen, want ik verlang naar verbinding (met mezelf en anderen) maar in dit soort situaties sluit ik me af en duw ik iemand eigenlijk voortijdig weg, serveer iemand af, door mezelf niet uit te spreken. Door mezelf niet te laten zien in waar ik naar verlang. En dat kan alleen IK doen natuurlijk, een ander ruikt dat niet. Helaas…. 😉

Dus ik wist wat me te doen stond; mijn verlangen uitspreken. Al wel vaker gedaan, maar het blijft super rete-spannend!!
Tijdens de wandeling zei ik hem dat ik wat wilde delen met hem. Ik kon hem, in tegenstelling tot eerdere pogingen, redelijk rustig (omdat ik onderhand weet dat dit bij mij ligt) vertellen dat ik genoot van zijn verhalen EN dat ik behoefte had aan ‘ruimte’.
Ruimte om ook wat over mezelf te vertellen, maar dat het me niet lukte omdat ik me overweldigd voelde door zijn verhalen en dat ik daardoor niets meer wist te zeggen en hem daardoor (intern) wegduwde in plaats van iets over mezelf te vertellen. Hij hoorde me rustig aan en zei: ‘Ah, ja, ik houd een soort monoloog bedoel je? Misschien moet ik ook wat aan jou vragen in plaats van alleen te vertellen? Hoe was je laatste vakantie?’ Er ontstond een gesprek en zo begon alles weer te stromen!

Ik had mezelf eerst ruimte gegeven door mijn behoefte te voelen, me uit te spreken en vervolgens kwam er contact, verbinding, een gesprek. Deze man was zich van geen kwaad bewust en was me dankbaar dat ik me had uitgesproken en vertelde dat hij de neiging had om stiltes op te vullen. Terwijl ik stiltes juist heeeeerlijk vind.

We klooien toch allemaal maar wat aan op deze aarde

Zo super spannend EN zo blij dat ik met compassie voor mijn eigen oude neiging en de ander zijn neiging mezelf liefdevol kon uitspreken, mezelf kwetsbaar durfde opstellen en liefdevol contact kon maken met wie hij was op dat moment….

‘Tis wat, dat daten!

Als ik niets hoef, wat WIL ik dan?

Ik ben iemand die graag dingen DOET, onderneemt, regelt, voor elkaar krijgt. Boodschappen-doen, opdrachten-doen, bezoekjes-doen, uitjes-doen, genieten-doen en alles wat verder op het ‘to-do’ lijstje staat.

Ik gooi mijn leven vol met leuke uitjes, inspirerende workshops, vrienden bezoekjes, werken, en oja ook nog ontspannen; lekker Niets-DOEN. ZUCHT.
Ik word er al moe van als ik er aan denk.
Ondertussen weet ik dat het werkelijke leven – en het ‘ontspannen’ – zich afspeelt in simpelweg Zijn.
Maar voor ik zover ben….

Zo zit ik nu al een aantal dagen in een huisje in het groen, juist om even niets te hoeven doen. Maar voor ik het weet is ontspannen weer een project van me geworden; mediteren, wandelen, fietsen, tekenen, schrijven etc. Daar heb je het ‘te doen’ lijstje weer.
En juist door dat lijstje komt er maar weinig terecht van wat ik eigenlijk dacht te gaan doen, namelijk ZIJN. (snappie )

“Ok, als ik niets hoef”, vraag ik mezelf: “wat WIL ik dan?”
Nu.
Op dit moment.
En dan bedoel ik niet vanuit wilsKRACHT, maar gehoor geven aan een gevoel, van binnenuit. Iets wat ik echt niet kan bedenken maar alleen voelen. Weten.

Best lastig soms. Het gaat om finetunen, met iets dat stroomt van binnen.
En daar contact mee maken. Me daardoor laten leiden. Elke keer weer. Reageren op dat ene vonkje, en van daaruit handelen. Zonder tussenkomst van het denken.

Maar gisteren lukte het me! Gewoon in het moment voelen, contact maken met het onnoembare, het weten, een vonkje: ik wil fietsen! Een heel simpel en klein verlangen. “Waarheen dan?”, begint mijn hoofd gelijk. “Geen idee, bij het park linksaf en we zien wel waar we uitkomen”, antwoordt het vonkje.

Als iemand die van nature graag controle heeft, en ‘de beste keuze’ wil maken, voelt het nogal tegennatuurlijk daar gehoor aan te geven: “Wat als ik straks 3 uur moet fietsen om weer terug te komen? Wat als het geen mooie route is en ik de hele tijd langs de snelweg fiets? Wat als het niet de mooist mogelijke route is die ik hier kan fietsen? Wat als….”
De twijfel en controle demonen laat ik gelukkig achter me en ik geef me over aan wat er op mijn pad komt. Of beter, hoe het pad zich al fietsend ontrolt.

Ik rijd langs lelijke snelwegen, prachtige plekjes aan het water, en door de fris groene Leuvenumse bossen. Het is daar zo mooi, en zo stil, dat ook ik er stil van word. Ik hoef even niets. Ik laaf me aan al het frisse groen en alle heerlijke geuren. Ik besluit om even te gaan zitten op een mooi plekje in het bos, waar de stilte zo groot en vol is, alomvattend. Elke zuchtje wind hoor ik. Elk twijgje dat knapt en blaadje dat valt. Een vogel, ruisende bladeren. Mijn hoofd wordt stil en ik voel mijn lichaam. Door deze stilte voel ik me één met alles om me heen.

Ik hoef niets, ik DOE niets, ik BEN.
Zaaaaalig

Kijk uit met wat je wenst, want je krijgt het

Deze ervaring is mijn bewijs

Twee maanden geleden loop ik op straat en zie ik een meisje met een heel mooie sjaal om; met precies de kleuren die ik prachtig vind. Echt een sjaal voor mij. Wonderbaarlijk genoeg voelt hij ook gelijk als MIJN sjaal, terwijl hij om háár nek hangt.
Dus ik loop op het meisje af, complimenteer haar met haar sjaal en vraag waar ze hem gekocht heeft. Ze heeft hem onlangs bij een grote winkel in de Kalverstraat gekocht, in de uitverkoop. “Misschien is hij er nog..”, zegt ze.

Ik twijfel: ik heb weinig tijd, op dat moment weinig geld, en koop liever niet meer bij grote ketens en al helemaal niet in de Kalverstraat. Maar dit is anders. Ik vind hem zo mooi dat ik, even snel voordat ik ga werken, toch even langs rijd: wie weet is hij er nog……
Helaassss. Uitverkocht.
Jammer! Het voelde namelijk écht als ‘mijn’ sjaal. Alsof mijn naam erop stond. Maar goed, ik vertrouw steeds meer op ‘het universum’ en het was blijkbaar niet de bedoeling dat ik die sjaal zou hebben… Dus ik laat het los en ga werken.

Twee dagen later fiets ik rond middernacht over het Hugo de Grootplein, een plein wat ik regelmatig ‘s avonds passeer,
en zie verderop iets op de stoep liggen. Een hoopje.
Het lijkt wel een sjaal. “Hmmmm, ik heb nog steeds een sjaal nodig….”, gaat er door me heen. Ik ben nogal een ‘struiner’ maar dit lag op de stoep, wie weet super vies en ik wilde naar huis…..

Ik passeer het hoopje en zie opeens dat hij ook wel iets heeft van de sjaal die ik 2 dagen daarvoor gezien heb. Ik rijd door, want ja, ik ga toch niet iets van straat oprapen, het is vast niet die sjaal, hij is vast vies, het is laat, ik wil naar huis…..
NEE! Let op de tekens!! Herinner ik mezelf.
Mijn eerste gevoel was “kijken”, maar daarna begon mijn hoofd met allerlei tegenargumenten…En juist dat vertrouwen op die 1e impuls, dat 1e echte en authentieke gevoel, dat probeer ik steeds meer te horen én er vooral ook naar te luisteren.
Dus…. Ik rem acuut. Stap af. Loop terug, buig me over het hoopje en…. Ja hoor, het is de sjaal die ik 2 dagen terug had gezien en zo goed als nieuw. Schoon (voor zover ik kon zien) en geen rechtmatige eigenaar te bekennen….

Ik dacht altijd dat ik alles ‘alleen moest doen’. Ik geloof niet echt in een god en weet: ik ben ‘verantwoordelijk voor mijn eigen geluk’. Toch was dit zo’n duidelijk bewijs dat er ‘iets’ is dat voor mij zorgt, dat ik alleen maar hoef op te letten, te vertrouwen en mijn (angst/twijfel) gedachten niet serieus moet nemen.
Als ik mijn innerlijk kompas volg, naar mijn gevoel luister en de ‘tekens’ zie, gebeuren er magische dingen die ik vooraf niet had kunnen bedenken.

See the magic -> Feel the magic

“Dank u universum!”

Ik ben gek op dit soort ervaringen, heb jij ook zon’ magische ervaring?
Ik spaar ze! <3

De kunst van het verleiden: 3 tips

Hoe trigger je klanten om met jou in zee te gaan? Of om jouw product te kopen? Je doet ze een onweerstaanbare belofte. Ook als ontwerper? Ja! En als danser? En als coach? Ja! Als meubelmaker? Ja, ja, ja!

Juist als ondernemend creatief, met een duidelijke passie, is het belangrijk dat je helder verwoordt
wat de meerwaarde voor de KOPER is. Dit klinkt misschien vies en commercieel, maar dat is omdat je het associeert met ‘oppervlakkige’ merken. En jij bent niet oppervlakkig!

Een goede ‘verleider’:

1) WEET welk probleem hij oplost

“A brand = a promise”, niet simpelweg een naam en een logo.

Als ondernemer ben je ook een merk; jij belooft de oplossing voor het probleem van je klant. Hoe kom je erachter welk probleem jij oplost?

“What people say about you after you’ve left the room”
branding-guru Marty Neumeier.

Wat blijft er hangen bij mensen als ze naar jouw werk hebben gekeken, of het in handen hebben, of jouw dienst ervaren? Welk positief gevoel?
Als ze bijvoorbeeld ‘verwondering’ ervaren door jouw kunstwerk, is jouw product wellicht de oplossing voor een saai alledaags leven. Als mensen zich speciaal en hip voelen met hun nieuwe opmaat gemaakte fiets, los jij misschien het ‘probleem’ van eenheidsworst of alledaagsheid op.

2) BEGRIJPT zijn doelgroep

 “We all like to shop for things that we consider important in our live”
Mark Shaw.

Als je een draadloze, zelfwerkende stofzuiger koopt, verlang je waarschijnlijk naar een ‘moeiteloos schoon huis’. Waarschijnlijk ben je een hard werkende man of vrouw die waarde hecht aan een stralend schoon huis, maar geen tijd wil besteden aan zo’n saai en stom klusje. Je hebt wel wat beters te doen; geld verdienen en plezier maken. Je verkoopt dus eigenlijk ‘tijd voor plezier’, in plaats van ‘een ontzettende goede stofzuiger’, waar niks sexy en aantrekkelijk aan is.

Wat geef jij je doelgroep eigenlijk? Verwondering, stilstaan in de tijd, ruimte voor vernieuwing, schoonheid in het alledaagse ervaren etc. etc.

3) VERWOORDT welke ervaring hij geeft

De vernieuwde Cadillac in de jaren ’60 had een veel snellere motor.
Dit betekende dat je sneller van A naar B kwam. Alleen dat is niet hoe hij gepromoot werd: ‘He improves your life’; omdat je er cooler uitziet, meer plezier ervaart en je speciaal VOELT.

We kopen dingen op gevoel, niet op kenmerken. We willen een bepaald gevoel ervaren, ergens bij horen en daarom kopen we een bepaald product of dienst.

-We willen ons jonger voelen, we kopen anti-aging creme van Este Lauder
-We willen vrijheid ervaren, we kopen een Harley Davidson
-We willen verwondering ervaren en gaan naar de Efteling- ‘World of Wonders’

Gevoel is onze leidraad en autofabrikanten weten dat als geen ander en strooien daarom met emoties, gevoelens en verlangens in hun reclames en slogans:

Renault- ‘Passion for Life’
Porsches new Cayman: ‘A Devil on Both Shoulders’
Honda – ‘The Power of Dreams’

Of een ander sterk voorbeeld van emotie gebruik in reclames: Alfa Romeo.https://www.youtube.com/watch?v=VyM9ok6Z3PY

Ze zeggen weinig over de feitelijke kenmerken van de auto, maar wakkeren een gevoel aan, een verlangen. Ze zeggen waar ze voor staan en daar identificeer jij je mee. Of niet, maar dan ben je niet hun doelgroep.

DUS….

Wat krijgen opdrachtgevers als ze jou als fotograaf inhuren? Als illustrator.
Als trainer. Als designer. Branding gaat niet over het verwoorden wat jou interesseert, of wat je werkwijze is, wat je inspiratiebron is, maar wat de output is voor je opdrachtgevers. Het resultaat. De oplossing. De belofte.

Heb jij als creatief ondernemer al helder verwoordt wat jouw belofte is?
Laat hieronder weten wat het is, ik ben benieuwd en wellicht inspireer je andere ondernemers hiermee.

Denk je nu: ‘Ik heb geen idee’, en kan je hierbij wel wat hulp gebruiken,
of ken je iemand die zijn verhaal aan wil scherpen?

Vrijdag 1 december geef ik de dagtraining: “Moeiteloos klanten vinden met jouw verhaal”
Wil je erbij zijn? Stuur een mail eva@deverhalenmakerij.nl of bel 0617142262 voor meer info.

Hoe word je als creatief een overtuigend merk?

Heb je wel eens een het gevoel gehad dat je iemand zit te overtuigen van de waarde van je werk? Dat je jezelf zit te verkopen en dat je niet het gevoel hebt dat het lukt?

Ik wel! Als ik dat doe, vertel ik ‘een verhaaltje’ over wie ik ben en wat ik doe. Soms voelt het zelfs alsof ik mezelf zit te verdedigen, nog voordat de ander überhaupt vraagtekens bij mijn verhaal heeft gezet.

Maar tegenover wie verdedig ik me eigenlijk als de ander mij simpelweg vraagt wat ik doe. Meestal blijkt dat ik me verdedig tegenover mezelf. Ik voel dat ik niet meer in contact ben met mijn drijfveren, mijn passie; dat ik even niet meer weet waarom ik doe wat ik doe en wat ik anderen daarmee wil geven. Kan geven.

Embodiment: voelen vs weten

Keuzes die gemaakt worden om met jouw als creatief ondernemer in zee te gaan, worden veelal gemaakt op basis van gevoel. Een gevoel dat ze krijgen bij het zien van je werk, maar ook als ze met jou praten. Daarom is het belangrijk dat je niet zomaar een ‘verhaaltje’ vertelt over je werk, maar dat anderen VOELEN wat je doet; wat je te geven hebt met jou werk. Waar je liefde voor je vak zit. Waar jouw 120% zit.

Het gaat om de ‘embodiment’ van je verhaal. Dat jij belichaamt waar je voor staat. Hierdoor gaan jouw potentiële opdrachtgevers voelen en geloven wat er zo goed/mooi/fantastisch/indrukwekkend is aan jouw werk. En aan jou!

Zelfkennis: hart vs hoofd

Hoe creëer je embodiment? Door zelfkennis. Weten wat je waard bent, wat je werk waard is. Hoe kom je daar achter? Door te voelen en verwoorden wat je nastreeft, voor jezelf, en daarmee voor anderen. Jouw waarden, wat jij echt belangrijk vindt. Vanuit een verlangen in je hart, in plaats van je hoofd.
Je gaat uit van jezelf, en niet van wat anderen mogelijk ‘zouden willen horen’.

Dus als je wilt stoppen met overtuigen, en simpelweg een overtuigend merk wilt zijn, vertel dan jouw verhaal aan de hand van de volgende 4 vragen:

  • Bedenk, of beter gezegd voel, wat jij met je creatieve werk te geven hebt.
    Hierin zit de energie van je verhaal; de ‘noodzaak’ van jouw werk. Waarom jij doet wat je doet: Wat vind jij belangrijk? En welke woorden passen hierbij? Wil je je opdrachtgever/koper vrolijk maken, laten genieten, inspireren, laten groeien, verlichten, verrassen, verwonderen, bewust maken of …?
    Ben jij een illustrator die inspireert, of een illustrator die verwondert?
    Een meubelmaker die verrast of die bewust maakt?
  • Wat maakt jou als mens waardevol?
    Wat waarderen je opdrachtgevers aan jou? Dit is vaak iets dat we onbewust, moeiteloos en zonder nadenken doet, maar wat jou wel onderscheidt van anderen. Is het jouw snelle manier van werken? Je directheid? Je persoonlijke benadering? Je speelsheid? Je onderzoekendheid? Dit hoef je niet altijd letterlijk te verwoorden, maar als je dit weet en voelt, praat je al met veel meer zelfvertrouwen, verbonden met jezelf en jouw kwaliteiten.
  • Waar geloof jij in? En dat bedoel ik niet in religieuze zin.
    Ik geloof bijvoorbeeld dat je alleen succesvol en vervullend kunt ondernemen als je werkt vanuit jouw essentie; als je jouw unieke mix van creatieve-, zakelijke EN persoonlijke kwaliteiten meeneemt en inzet in je onderneming. Geen onderscheid tussen zakelijk- en privé. Jezelf helemaal laten zien. Dat voelen mensen. En nog belangrijker: het wekt vertrouwen.
    Niet iedereen zal deze visie delen, maar dat maakt niet uit. Ik hoef niet de hele wereld als opdrachtgever. En jij ook niet. Dus, waar geloof jij in?

En als laatste

  • Hoe geef jij in je onderneming vorm aan deze 3 punten?
    Wat is jouw werkwijze en wat zijn de producten/diensten die je aanbiedt vanuit deze verlangens, unieke kwaliteiten en visie?

Zoals 1 van mijn opdrachtgevers zo mooi verwoordde toen we zijn merkverhaal helder hadden: “Nu snap ik tot in m’n tenen snap waar het over gaat. Ik kan nu (ook zelf) onder woorden brengen waar het bij mijn werk écht om gaat. Door die helderheid ben ik nu vele malen beter in staat aan potentiële klanten uit te leggen wat ik precies toevoeg en waarom ze mij zouden moeten inhuren.”

Heb jij moeite met het helder vormgeven van jouw merk? Jouw verhaal als ondernemer? Kom dan naar de dagtraining:

1 december 2017 10:00-17:00
Moeiteloos klanten vinden met jouw unieke verhaal 

 

Een goede pitch = geen pitch: 5 tips

De bedrijfspitch is een van de belangrijkste presentaties als je zakendoet, want zonder financiering zouden de meeste bedrijven nooit van de grond komen.

Uit een Amerikaans onderzoek, waarbij onderzoekers op zoek gingen naar de rol die passie speelt bij het nemen van investeringsbeslissingen, bleek PASSIE op de 3e(!!) plek te komen. Ruim vóór criteria als opleiding, stijl, start-upervaring of leeftijd. (Spreken als Ted – Carmine Gallo)

Een pitch is geen pitch als je met liefde en passie praat over je eigen werk.
Een goede pitch is een goed verhaal. En een goed verhaal blijft hangen. Raakt mensen in hun hart. Gaat een verbinding aan met de toehoorder.
Ook als kunstenaar of creatieve onderneming is een goede pitch essentieel voor je (potentiële) klanten, samenwerkingen, website, subsidies, investeerders, noem maar op. Het bepaalt jouw identiteit als maker.

Waarom denk je dat Honda zegt: “Onze designers doen meer: ze bouwen een gevoel. Ze bouwen familie”. Of waarom Coca Cola in hun nieuwe reclame zegt: “Taste the feeling”, waarbij ze allerlei momenten laten zie die een gevoel van passie oproepen. Zij weten dat ze daarmee hun potentiële doelgroep RAKEN in een verlangen dat hun doelgroep heeft. Of wat hun doelgroep bezig houdt. Zij identificeren zich met hen.

Voor creatieve makers is het verwoorden van wat zij maken, de essentie, vaak lastig, want zij zijn beeldenmakers, geen schrijvers. Hoe omschrijf je dus op passionele wijze wat je doet, zodat het je klanten raakt en triggert iets te kopen? Of dat ze je blijven volgen en in de toekomst iets van je kopen. Jou aanbevelen?

Hierbij 5 tips om zelf een verhaal te maken dat anderen inspireert, verleidt en verbindt:

  • 1) Benoem ‘WAAROM jij doet wat je doet’. Om te kunnen benoemen wat jouw werk voor anderen betekent, zul je eerst diep in jezelf moeten kijken wat het voor jou betekent. Waar jij zelf naar op zoek bent. Wat jij wilt uitten. Wat jouw drijfveer is. Mooi voorbeeld is deze pure maker:  http://www.dailyliked.net/cave-digging-artist/
     “I try to open up people’s feelings. I wish they have a moment of deeper understanding of themselves, of life…”
  • 2) Hoe altruïstischer het doel van je werk, hoe dieper de band met je publiek.
    Je gelooft namelijk ten diepste dat jouw werk iemand anders iets goeds zal brengen. Als je alleen maar vertelt dat jij ‘gewoon een heel goed product’ hebt, daar wordt niemand warm van. Het is subjectief en borstklopperig en zegt niets over de méérwaarde voor anderen. En die is er (bijna) altijd.
  • 3) Koppel je ondernemersverhaal aan een persoonlijke ervaring. Niet omdat dat zo goed werkt, als trucje, maar omdat het echt iets over jou als ondernemer vertelt; dat bepaalt namelijk je gunfactor. Je hoeft heus niet je hele leven op straat te leggen, maar het feit is wel dat ‘echt’ of ‘authentiek verkoopt. Je creëert hiermee namelijk een diepere en betekenisvolle band met je klanten.
  • 4) Maak een verhaal beeldend, met metaforen en in spreektaal, in plaats van met abstracte woorden te komen waar mensen geen ´gevoel´ of ´beeld´ bij krijgen. ‘Het ruikt lekker’, is subjectief en zegt weinig, ‘De geur van lavendel’ daarentegen triggert meerdere delen van onze hersenen en zorgt ook dat we iets beter onthouden.
  • 5) Met je woordkeus bepaal je welke doelgroep je aanspreekt. Wees niet bang dat je doelgroep te klein wordt. Richt je op een niche en vermijd het om allemansvriend te willen zijn; jij bent specialist op een bepaald gebied, voor bepaalde mensen en dat is prima! Je creëert je eigen markt.

En tot slot: houd het kort en bondig!